درس اخلاق/ وصایای رسول خدا به ابوذر؛ جلسه بیستم

گمراهی، کیفر بی‌توجهی به هدایت خداست

چشم و گوش و قلب ابزار بهره‌مندی از هدایت است. اگر از این‌ها استفاده نکردیم و این ابزار را از کار انداختیم، وسیله هدایت از بین رفته؛ و خدای تعالی کیفر می‌کند؛ کیفرش چیست؟ چراغ را خاموش می‌کند. چراغ که خاموش شد گم می‌شوی. گمراه می‌شوی؛ یعنی از هدایت بهره‌مند نمی‌شوی

درس اخلاق/ وصایای رسول خدا به ابوذر؛ جلسه نوزدهم

شیطان همه تلاشش این است که افراد، گناهان خود را کوچک ببینند

اصلاً نباید تصور کنیم که گناه کوچک است. یعنی چه گناه کوچک؟ صغیره و کبیره بودن گناه نسبت به خود گناه است؛ نه نسبت به خدا. نسبت به خدا همه گناهان کبیره است. شیطان هم همه تلاشش این است که افراد گناهان خودشان را کوچک ببینند. این بزرگ‌ترین انحرافی است که یک شخص برایش به وجود می‌آید که بگوید: «خدا را شکر که غیرازاین خطا، خطایی ندارم.»

درس اخلاق/ وصایای رسول خدا به ابوذر؛ جلسه هجدهم

خداوند با کم‌وزیاد کردن روزی بندگانش، آن‌ها را آزمایش می‌کند

روزی‌رسان اصلی خداوند است؛ و انسان با تلاش خود تنها وسیله‌ای برای رسیدن به‌ روزی‌ای است که خداوند مقدر کرده است. خداوند قادر است رزق بندگان را کم یا زیاد کند و این امری است که در اختیار اوست. او با کم‌وزیاد کردن روزی بندگانش، آن‌ها را آزمایش می‌کند.

درس اخلاق/ وصایای رسول خدا به ابوذر؛ جلسه شانزدهم

بهای عمر ما بهشت است؛ جز به بهشت آن را نفروشیم

عمر در حال سپری شدن است. عمر ما سرمایه ماست. حالا که در گذران شب و روز داری سرمایه‌ات را می‌سوزانی در مسیری قرار بده که برایت ارزش‌افزوده داشته باشد. درازای این سرمایه‌ای که می‌سوزانی باید بهشت گیرد بیاید

سلسله جلسات دهه اول محرم 1446؛ شب ششم

یک اصل سیاسی اجتماعی؛ نمی‌شود برای هدایت، از گمراهان استفاده کرد

نمی‌شود برای رسیدن به هدفی مقدس از هر وسیله‌ای استفاده کرد. به امیرالمؤمنین گفتند تا استقرار حکومت و محکم شدن پایه‌های دولتی که تازه شروع کردید فعلاً با معاویه بسازید. حضرت فرمودند: «ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً»؛ من احتیاجی ندارم که یک آدم گمراه را کمک خودم قرار دهم

سلسله جلسات دهه اول محرم 1446؛ شب پنجم

صاحبان عقل با هرکس پیمان ببندند به پیمانشان عمل می‌کنند

عهد یکی از مباحث مهم اسلامی است؛ و قرآن انسان در برابر تعهداتش مسئول می‌داند. خدای تعالی خودش اهل عهد و وفاست؛ و می‌گوید بندگانم هم باید وفادار باشند

سلسله جلسات دهه اول محرم 1446؛ شب چهارم

هرآنچه از جانب خدا می‌رسد، چه عطا باشد و چه بلا، همه به سود ماست

ازآنجا‌که از خدای تعالی غیر از خیر چیزی صادر نمی‌شود، همه آنچه که درباره ما به وجود می‌آید چه عطا باشد و چه بلا باشد همه به سود ماست. مثلاً سیل و زلزله می‌آید؛ انسان مصیبت‌زده می‌شود؛ به‌ظاهر ضرر می‌کند؛ اما آنچه خدا برای ما در بطن آن نوشته خیر است

سلسله جلسات دهه اول محرم 1446؛ شب سوم

هیچ‌چیز به ما نمی‌رسد مگر اینکه خدا آن را برایمان مقدر کرده است

در بینش توحیدی شخص موحد چیزی به اسم اتفاق و شانس و تصادف و امثال این‌ها وجود ندارد. چون همه این امور به تقدیر الهی واقع می‌شود.

سلسله جلسات دهه اول محرم 1446؛ شب دوم

باور به «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» شخص را پیروز میدان‌های مختلف می‌کند

منطق اهل صبر «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» است. همین باور است که شخص را پیروز میدان‌های مختلف می‌کند؛ چون هرچه به انسان داده می‌شود را از طرف خدا می‌داند و یقین دارد که همه به سمت خدا حرکت می‌کنند؛ لذا این انسان ناامیدی ندارد؛ و چون خداباور است مغرور نمی‌شود